2008/Oct/21

บันทึกนี้ไม่ได้เขียนมานานนับปี..เนื่องจากลืมและขี้เกียจ

โอวนิสัยผมช่างเหมือนโนบิตะจริงๆเลยว่ามะ..ทำไดอารี่หรือบันทึกเขียนได้ 3 วันก็เบื่อ

แต่ครั้งนี้คงไม่ใช่อีกต่อไป..จะตั้งใจเขียนเท่าที่จะทำได้ตราบที่ยังมีลมหายใจอยู่

 อ้อลืมบอกไปคราวนี้ผมไม่ได้อยู่กรุงเทพอีกแล้ว ผมได้ย้ายมาเชียงใหม่เมื่อ พย 2549

เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ

 

เอาล่ะบันทึกแรกที่จะเขียนหลังจากหายหน้าไปนาน

ก็คงเป็นเรื่องราวที่หายหน้าไป

หลังจากที่ย้ายกลับมาเชียงใหม่ ผมก็พักผ่อนเที่ยวโน่นนี่..โดยหารู้ไม่ว่าตัวเองมีโรคแฝงอยู่

ซึ่งอาการของโรคมันเผยมาทีละนิดๆโดยผมเองก็คิดว่าเป็นแค่..อาการภูมิแพ้ทั่วไป

แต่ที่ไหนได้กลางเดือน ธค 49 อาการกลับรุนแรงหนักขึ้น..เลยไปหาหมอ..

ไปหาสองรอบก็ไม่หาย..หมอก็สงสัย.. X Ray ดู..โอวพระเจ้า..

ปอดผมดำมาก..อ่ะๆๆผมไม่ได้สูบบุหรี่นะครับ แต่ที่ปอดดำเพราะปอดอักแสบ

คิดว่าคงติดเชื้อมานานสะสมจากที่ทำงานเก่าของผมที่ต้องเจอฝุ่นละอองนำเข้าจากประเทศจีน..

เฮ้อ..สงสัยคิดถูกแล้วแฮะที่ลาออก..ขืนอยู่ต่อ..เป็นหนักกว่านี้แน่ๆ..

เอาล่ะมาเล่าเรื่องต่อ..หลังจากที่ผลออกมาว่าเป็นปอดอักเสบ คุณหมอก็จับผม เอดมิดทันที่

โอวพระเจ้า........ตื่นเต้นมากเลยพะยะค่ะ..ได้เอดมิดเป็นครั้งแรก...ตื่นเต้นปน..ใจหาย..อิอิ

โดนจับยัดในห้อง VIP ใส่สายน้ำเกลือ กะยาเป็นกระบุง ทั้งยากิน ยากฉีดเข้าทางสายน้ำเกลือ

ความรู้สึกตอนยาแบบฉีด ที่พยาบาลฉีดเข้าสายน้ำเกลือช่างแปลกจริงๆ เหมือนมีอะไรเย็นๆ

ผ่านเข้าเส้นเลือด สภาพผมไม่ต่างกับคนไข้หนักเลย ดูตัวเองแล้วอนาถสุดๆ มีสายอ๊อกซิเจนพวกที่จมูก

เหมือนในหนังเลย..แต่ว่าไอ้สายนี้รำคาญโค ตร เลยมันแยงๆเข้ามาในจมูก มีลมเย็นๆฟู่ๆเข้ามาในจมูกเรา

สดชื่นก็โอเคอยู่หรอก แต่ทรมาณแฮะ..

หลังจากนี้ก็ต้องทนทรมาณหลายอย่าง เพราะเป็นหนักด้วยล่ะ แค่ยืนฉี่ยังทรมาณสุดๆเลย..

อะไรก็ตามที่มันทำให้ปอดทำงานหรือขยายตัวมากกว่าปกติจะทำให้เจ็บปวดมาก

เฮ้อ..หนึ่งวันผ่านไป สองวันผ่านไป สามวันผ่านไป..เวรแล้วล่ะซิ ใกล้สิ้นปีแล้ว

อยู่ที่รพ ก็น่าเบื่อ วันๆไม่มีอะไรทำ ดูทีวีก็เบื่อช่องเคเบิลของรพ.ก็มีช่องให้เลือกน้อย

ดีนะมี NDS อยู่ ก็เลยได้เล่น Final Fantasy IV จนเต็มอิ่ม แต่ก็นั่นล่ะอยู่รพ.นานมาก

สุดท้าย..ก็ไม่พ้น..สิ้นปี..ต้องมา Happy New Year คนเดียวบนเตียงที่รพ..ได้ยินเสียงพลุกับ

เสียงรื่นเริงนอกรพ.ช่างรันทดจริงๆเลย..หลังจากนั้น 2 มค 50 ก็อาการดีขึ้นเยอะ แต่ก็ยังไม่ถือว่าดีมาก

แค่เชื่อที่ปอดหายไปมากจนหมอให้ออกรพ.ได้..เลยขอไปรักษาตัวที่บ้านดีกว่า.เพราะที่รพ.อาหาร

เหลือแด๊กมาก..แด๊กแทบไม่ได้เลย..ต้องให้พ่อแม่ทำกับข้าวมาให้กินถึงจะรับประทานลง

หลังจากนั้นก็เหมือนคนง่อยเลย

วันๆอยู่แต่บนเตียงในห้องนอน เดินไปไหนแทบไม่ได้เพราะมันจะต้องออกแรงและปอดทำงานหนัก

หมอก็ใจดีให้ยาเป็นกระบุงเกิดมาพึ่งเคยเห็นยาโคตรๆๆเยอะขนาดนี้มาก่อน

เฮ้อ..กว่าจะอาการดีขึ้นจนปอดหายเป็นปกติก็เกือบเดือน และกว่าร่างกายจะมีแรงเท่ากับตอนปกติ

ก็เกือบสิบกว่าวัน..(ช่วงที่ป่วยกับฟื้นตัว.เรี่ยวแรงแทบไม่มีเลย.แค่ยกของบางอย่างยังไม่มีแรง)

 

กว่าจะหายจริงๆก็ราว ปลาย กพ.และสุดท้ายก็หาย..ไปแรดได้อีก..

จบบันทีกอันแรกดีก่า เบื่อล่ะ

edit @ 21 Oct 2008 20:54:25 by ลุงต้นไม้

Comment

Comment:

Tweet